Angielski w żłobku: rozmowa, piosenki i zwykły dzień

Kontakt z drugim językiem w żłobku nie musi przypominać lekcji. Słowa mogą towarzyszyć ubieraniu, zabawie, oglądaniu książki i wspólnemu śpiewaniu. Dla małego dziecka ważna jest również osoba, ton głosu i sytuacja, w której słyszy wypowiedź.

Znane sytuacje, powtarzające się słowa

Przy podawaniu piłki dorosły może nazwać przedmiot. Przy myciu rąk powiedzieć, co właśnie robicie. Gest i otoczenie pomagają powiązać słowa z działaniem. Nie trzeba prosić dziecka o tłumaczenie ani sprawdzać, ile wyrazów zapamiętało po jednym dniu.

Dziecko może najpierw słuchać i obserwować. Udział w piosence też nie musi oznaczać śpiewania: czasem jest nim kołysanie, gest albo uważne patrzenie na opiekunkę.

Muzyka jako wspólna zabawa

Krótka piosenka i prosty ruch tworzą okazję do powtarzania. Można śpiewać o tym, co dzieje się w sali, a potem wrócić do zwykłej rozmowy. Zajęcia językowo-muzyczne nie dają jednak podstaw do obietnic słuchu absolutnego, trwałego zapamiętania każdego słowa czy konkretnego akcentu.

Sprawdź, czy program zostawia miejsce na odmowę, wyciszenie i potrzeby dziecka. Cotygodniowe zajęcia i codzienna obecność języka to dwa różne rozwiązania.

Polski i angielski w Stefcio Lewcio

Na co dzień rozmawiamy z dziećmi po polsku i po angielsku, z opiekunkami, dla których to języki ojczyste. Szczególnie dbamy przy tym o piękną, poprawną polszczyznę bez naleciałości, bo to język, w którym dzieci budują swój świat. Raz w tygodniu dzieci mają zajęcia z hiszpańskiego.

Na wizycie zapytaj, kto rozmawia z dziećmi w każdym języku, jak towarzyszy im podczas opieki i jak wspiera malucha, który dopiero poznaje grupę. Więcej przeczytasz w poradniku o angielskim w żłobku.

Co można zrobić w domu?

Rozmawiaj w języku, w którym swobodnie wyrażasz uczucia i opowiadasz o codzienności. Czytaj, komentuj wspólną zabawę i zostaw miejsce na odpowiedź dziecka. Nie trzeba wprowadzać domowych testów ani kopiować całego programu placówki. Jeżeli coś Cię niepokoi w komunikacji dziecka, omów konkretną obserwację ze specjalistą, zamiast przypisywać ją automatycznie dwujęzyczności.